السجده

توجه:ترجمه فارسي اين اسمها تنها براي توضيح و تبيين بيشتر معاني است، اما بسياري از اين اسمها فقط با لفظ عربي به درستي قابل فهم هستند و ترجمة آن در يك كلمه بسيار مشكل و نامفهوم است.

 

 

اللَّهُ: الله

 

2) اَلرَّحْمنُ: بخشايشگر-هستي بخش- بخشنده نعمت بدون چشم داشت همه موجودات.

 

3) اَلرَّحِيْمُ: مهربان-پاداش و نعمت دهنده در مقابل اعمال نيکوي بندگان.

 

4) اَلْمَلِکُ: صاحب و مالک مطلق و وابسته به خود (همه چيز و همه موجودات در اختيار و تصرف او و به او وابسته اند).

 

5) اَلْقُدُّوسُ: پاک از هر عيب و نقص.

 

6) اَلسَّلاَمُ: پاک و سلامتي بخش عالم.

 

7) اَلْمُؤْمِنُ: يگانه امانتدار و امان دهنده مخلوقات از عذاب.

 

8) اَلْمُهَيْمِنُ: نگهبان مسلط بر عالم.

 

9) اَلْعَزِيْزُ: صاحب عزت و بزرگواري.

 

10) اَلْجَبَّارُ: خود رأي و جبران کننده و اصلاحگر حال بندگان خويش.

 

 

 

) اللَّهُ: الله

2) اَلرَّحْمنُ: بخشايشگر-هستي بخش- بخشنده نعمت بدون چشم داشت همه موجودات.

3) اَلرَّحِيْمُ: مهربان-پاداش و نعمت دهنده در مقابل اعمال نيکوي بندگان.

4) اَلْمَلِکُ: صاحب و مالک مطلق و وابسته به خود (همه چيز و همه موجودات در اختيار و تصرف او و به او وابسته اند).

5) اَلْقُدُّوسُ: پاک از هر عيب و نقص.

6) اَلسَّلاَمُ: پاک و سلامتي بخش عالم.

7) اَلْمُؤْمِنُ: يگانه امانتدار و امان دهنده مخلوقات از عذاب.

8) اَلْمُهَيْمِنُ: نگهبان مسلط بر عالم.

9) اَلْعَزِيْزُ: صاحب عزت و بزرگواري.

10) اَلْجَبَّارُ: خود رأي و جبران کننده و اصلاحگر حال بندگان خويش.

11) اَلْمُتَکَبِّرُ: يگانه وجودي که همه بزرگيها ازآن اوست.

12) اَلْخَالِقُ: بوجود آورنده عالم از عدم و پديدآورنده مخلوقات.

13) اَلْبَارِيءُ: بوجود آورنده همه مخلوقاتي که داراي روح هستند،  آفريننده موجودات ازهمديگر.

14) اَلْمُصَوِّرُ: صورت دهنده و طراح عالم و همه موجودات.

15) اَلغَفَّارُ: بسيار آمرزنده.

16) اَلْقَهَّارُ: غالب و چيره و بازگيرنده همه چيز.

17) اَلْوَهَّابُ: بسيار بخشنده و نعمت دهنده.

18) اَلرَّزَّاقُ: بوجود آورنده روزي و توشه حيات و خالق علتهاي بدست آمدن روزي.

19) اَلْفَتَّاحُ: باز کننده درهاي خزائن رحمتش براي بندگان.

20) اَلْعَلِيْمُ: آگاه و داناي برهمه چيز و درهمه احوال و درهمه جا.

21) اَلْقَابِضُ: گيرنده روح و نعمت از هر که بخواهد.

22) اَلْبَاسِطُ: وسعت دهنده توشه حيات براي هرکس که بخواهد.

23) اَلْخَافِضُ: فرونشاننده و خوارکننده هرکس که مستحق ذلت و خواري باشد.

24) اَلرَّافِعُ: برتري دهنده به هرکس که مستحق برتري است از متقين.

25) اَلْمُعِزُّ: بزرگواري بخش و ياري دهنده کسي که به دين خود چنگ زده.

26) اَلْمُذِلُّ: خوارکننده دشمنان خود.

27) اَلسَّمِيْعُ: شنواي همه صداها.

28) اَلْبَصِيْرُ: بيناي پيدا و ناپيدا.

29) اَلْحَکَمُ: يگانه داور و حاکمي که هيچ ردي در قضاوت و داوري او نيست.

30) اَلْعَدْلُ: دادگر کامل در دادگري.

31) اَللَّطِيْفُ: آگاه، بسيار دقيق درهمه امور و اشياء پيدا و ناپيدا.

32) اَلْخَبِيْرُ: اخبار باطن و پنهان بر او پوشيده نيست.

33) اَلْحَلِيْمُ: صبور و شکيبا-کسي که خشم بر او غلبه نمي کند.

34) اَلْعَظِيْمُ: صاحب عظمت و بزرگي که در عظمت بي همتاست.

35) اَلْغَفُوْرُ: بسيار آمرزنده.

36) اَلشَّکُوْرُ: کسي که پاداش بزرگي در مقابل نيکوي کم مي دهد.

37) اَلْعَلِي: وجودي که مراتب بزرگي او ذوق تصور است.

38) اَلْکَبِيْرُ: وجودي که عقل و احساس از درک کامل او ناتوان است.

39) اَلْحَفِيْظُ: نگهدار اعمال بندگان و هر چيزي که بخواهد.

40) اَلْمُقِيْتُ: خالق قوت و نيروي حيات مادي و معنوي.

41) اَلْحَسِيْبُ: وجودي که براي بندگانش کافي است، حسابگر اعمال بندگان درروز قيامت.

42) اَلْجَلِيْلُ: وجودي که برترين کمالات از آن اوست.

43) اَلْکَرِيْمُ: بخشنده اي که بدون سؤال و درخواست مي بخشد.

44) اَلرَّقِيْبُ: وجودي که مراقب و ناظر همه اشياء و حرکات است.

45) اَلْمُجِيْبُ: جواب دهنده به كساني که او را فرياد کنند.

46) اَلْوَاسِعُ: وجودي که علم و قدرت و رحمت او همه جا را فرا گرفته است.

47) اَلْحَکِيْمُ: کاردان-آگاه به چگونگي و اهداف امور و اشياء عالم.

48) اَلوَدُوْدُ: خواستار نيکي براي همه بندگانش در همه احوال.

49) اَلْمَجِيْدُ: بزرگواري که بزرگواري او بي نهايت است.

50) اَلْبَاعِثُ: برانگيزاننده پيامبران ‡- برانگيزاننده مردگان از قبر.

51) اَلشَّهِيْدُ: آگاه و نظاره گر و بيننده‌ اي همه اشياء و حرکات و سکنات عالم.

52) اَلْحَقُّ: وجود ثابت و يکنواختي که هرگز تحول و تغيير در راه ندارد.

53) اَلْوَکِيْلُ: عهده دار همه امور بندگان و موجودات.

54) اَلْقَوِي: صاحب قدرت و قوت بي نهايت.

55) اَلْمَتِيْنُ: نيرومندي که محکم کاري او بي نهايت است.

56) اَلْوَلِي: سرپرست و مدير عالم هستي و همه موجودات.

57) اَلْحَمِيْدُ: کسي که سزاوار همه گونه حمد و ثنا است.

58) اَلْمُحْصِي: کسي که هيچ چيز درمقابل علمش پنهان نمي شود.

59) اَلْمُبْدِيءُ: آغازي دهنده به همه کس و همه چيز.

60) اَلْمُعِيْدُ: کسي که قدرت برگرداندن هرچيز را بعد از عدمش دارد.

61) اَلْمُحيي: حيات دهنده-زندگي بخش.

62) اَلْمُمِيْتُ: سلب کننده و گيرنده حيات از ديگران.

63) اَلْحَي: هميشه زنده.

64) اَلْقَيُّوْمُ: وابسته به خود و همه موجودات به او وابسته اند.

65) اَلْوَاجِدُ: به وجود آورنده هرچيز که اراده کند.

66) اَلْمَاجِدُ: بزرگي آفرين.

67) اَلْوَاحِدُ: يگانه-يکتا.

68) اَلصَّمَدُ: بي نياز ازهر چيز.

69) اَلْقَادِرُ: توانا-توانائي بخش.

70) اَلْمُقْتَدِرُ: مسلط و قدرتمدار حقيقي.

71) اَلْمُقَدِّمُ: پيشي دهنده و برتري دهنده بعضي از امور و اشياء نسبت به همديگر.

72) اَلْمُؤَخِّرُ: عقب انداز هرچيز و هر امري که بخواهد.

73) اَلأَوَّلُ: وجودي که بر هر چيز پيشي دارد.

74) اَلآخِرُ: باقي-وجودي که بالاتر از همه موجودات باقيست.

75) اَلظَّاهِرُ: وجودي که آثار قدرت و هستي او پيداست.

76) اَلْبَاطِنُ: وجودي که احاطه بر ذات او غير ممکن است.

77) اَلْوَالِي: يگانه سر پرستي که همه ولايتها از اوست.

78) اَلْمُتَعَالِي: دور از عيب و نقص.

79) اَلْبِرُّ: وجودي که سرچشمه همه نيکي هاست.

80) اَلتَّوَّابُ: توبه پذير طغيانگران و سرکشان.

81) اَلْمُنْتَقِمُ: انتقام گير-عذاب دهنده کساني که مستحق عذابند.

82) اَلْعَفُوُّ: بخشنده گناهان و آمرزنده توبه کنندگان.

83) اَلرَّؤُوفُ: وجودي که سرچشمه رحمت و مهرباني است.

84) مَالِکَ الْمُلْکِ: وجودي که هستي و حرکات و سکنات عالم تابع خواست اوست.

85) ذُوالْجَلاَلِ وَالإِکْرَامِ: صاحب بزرگواري و کمال.

86) اَلْمُقْسِطُ: داد رس و دادستان مظلومين از ستمگران.

87) اَلْجَامِعُ: در برگيرنده همه عالم هستي و جمع کننده در روز قيامت.

88) اَلْغَنِي: بي نياز از همه چيز و همه به او محتاجند.

89) اَلْمُغْنِي: بي نياز کننده.

90) اَلْمَانِعُ: جلوگيري کننده از مصيبت و مشکلات اوست.

91) اَلضَّارُ: ضرر رسان به اهل عصيان.

92) اَلنَّافِعُ: منفعت دهنده به اهل ايمان.

93) اَلنُّوْرُ: روشنائي مطلق و روشنائي بخش.

94) اَلْهَادِي: راهنما و دستگير.

95) اَلْبَدِيْعُ: بي نظير و بي شريک.

96) اَلْبَاقِي: ماندني.

97) اَلْوَارِثُ: مالک نهائي تمام مخلوقات.

98) اَلرَّشِيْدُ: کامل مطلق و تعالي دهنده.

99) اَلصَّبُورُ:  شکيبا و شکيبائي بخش.